Barmat - Dachy i Gonty » Pokrycia dachowe

Angoba może być bezbarwna

admin — Wed, 28 Nov 2012 14:36:51 +0000

Dachówki wyglądają wtedy jak naturalne, ale są mniej nasiąkliwe i dłużej pozostają czyste. Można też stosować kolorowe – różne odcienie czerwieni i brązu, piaskowe, żółto-pomarańczowe, szare, czarne czy zielone albo ich połączenia, wówczas uzyskuje się dachówki melanżowe.

Angoby szlachetne o większej zawartości kwarcu, sprawiają, że dachówki są bardziej błyszczące. Zabytkowe natomiast nadają im postarzany wygląd. Większość producentów ma w swojej ofercie także angoby do nanoszenia na zimno. Są to szybko schnące farby dyspersyjne, których dekarze używają do smarowania krawędzi przeciętych dachówek albo niewielkich zarysowań. Dzięki temu krawędzie dociętych elementów mają taki sam kolor jak ich powierzchnia i nie odróżniają się na tle dachu. Ciekawym rozwiązaniem są dachówki z powłoką samooczyszczającą. Pod wpływem działania słońca (promieniowania UV) brud organiczny na ich powierzchni jest rozkładany, a następnie zmywany wraz z deszczem i dach dłużej pozostaje czysty. Powłoka najlepiej sprawdza się na dachach o nachyleniu nie mniejszym niż 20°. Reaguje przy nasłonecznieniu odpowiadającym 30% średniego dziennego nasłonecznienia, zatem również na dachach o wystawie północnej. Najlepiej sprawdza się w temperaturze powyżej 10°C.

Szkliwo, czyli glazurę, nakłada się na dachówkę po jej wypaleniu, tworząc bardzo szczelną powłokę barwiąco-ochronną. Szkliwo zapewnia dachówkom maksymalne zmniejszenie nasiąkliwości i dużą gładkość, a dzięki temu największą odporność na brudzenie i porastanie mchem.

Pozwala na uzyskanie pokrycia w dowolnym kolorze – od naturalnej czerwieni, przez wiśniowy, miodowy i szary, aż do wyraźnie zielonego czy niebieskiego. Nowością są szkliwa nakładane przed wypaleniem, tak jak angoba. Spajają się one z dachówką, tworząc szczelną i trwałą strukturę, a jednocześnie nadają jej większą gładkość niż tradycyjne angoby i są dostępne w szerszej gamie kolorystycznej.

Dachówki przejściowe

admin — Sat, 17 Nov 2012 13:04:11 +0000

Dachówki z uchwytem pod stopery przeciwśnieżne montuje się na stromych dachach, aby mocowane do nich bariery (płotki lub bale) mogły zatrzymać lub rozbić śnieg zsuwający się z dachu. Dzięki temu nawet jeśli się zsunie, nie ma postaci ogromnej ciężkiej czapy, która może poobrywać rynny i zniszczyć znajdujące się pod okapem rośliny, samochód czy psią budę. Dachówki z uchwytami są mocniejsze od zwykłych. Powinny się znajdować w miejscu oparcia krokwi o murłatę. Na długich stromych połaciach umieszcza się je także wyżej, ale wówczas pod dodatkowym rzędem stoperów więź-ba powinna być odpowiednio wzmocniona (wymianami lub kleszczami). Nie można usytuować barier dowolnie, bo zalegający nad nimi śnieg nadmiernie obciążałby krokwie, narażając je na niekontrolowane ugięcia.

Dachówki przejściowe służą do bezpiecznego, szczelnego przeprowadzenia przez dach anteny lub kominka wentylacyjnego. Najlepiej pasują do dachów o nachyleniu około 45°. Mają skośne kołnierze i w dachach bardziej płaskich lub stromych nie dadzą się ustawić pionowo. Niezbędne uszczelki są dostarczane w komplecie. Dachówki antenowe są również oferowane w wersji połówkowej, co upraszcza wpasowanie ich w połać. Dachówki skrajne umieszcza
się przy krawędziach dachu, oknach i kominach zamiast wiatrownic lub obróbki blacharskiej. W zależności od tego, z której strony znajduje się zakładka, rozróżnia się elementy prawe i lewe.

Dachówki okapowe mają dolną krawędź płaską, dzięki czemu woda spływająca z dachu do rynny jest lepiej odprowadzana. Często są krótsze od zwykłych.

Dachówki podgąsiorowe mają górną krawędź płaską, co umożliwia szczelne przekrycie ich gąsiorami układanymi wzdłuż kalenicy. Niekiedy są szersze od zwykłych.

Dachówki koszowe pozwalają uniknąć cięcia dachówek lub zmniejszyć liczbę docinek. Układa się je wzdłuż krawędzi koszowych tak, by tworzyły ciągłe pokrycie z dachówkami zwykłymi na zbiegających się w koszu połaciach. Dachówki pulpitowe służą do wykończenia górnej krawędzi dachu jednospadowego.

Dachówki kształtowe

admin — Sun, 04 Nov 2012 10:47:09 +0000

Są ułatwieniem dla dekarzy, ale też zapewniają prawidłowe funkcjonowanie i estetykę pokrycia. Dawniej, gdy asortyment dachówek specjalnych był niewielki, trudno było szczelnie i estetycznie przekryć dach o skomplikowanym kształcie. Obecnie nie stanowi to żadnego problemu. Gąsiory zabezpieczają kalenicę i wypukłe naroża dachu. Ich układanie wzdłuż kalenicy zaczyna się od elementów skrajnych, a w przypadku naroży – od dołu. Umożliwia to swobodne spływanie wody. Pierwszy i ostatni element powinny być zamknięte. Może to być specjalny gąsior początkowy lub końcowy albo zwykły z dodatkowym elementem zaślepiającym o wybranym wzorze. Gąsiory przykręca się blaszanymi klamrami do łaty kalenicowej. Na zamówienie można też kupić takie z uchwytami do instalacji odgromowej. Zazwyczaj mają one tę samą cenę co zwykłe.
W miejscach styku gąsiorów zbiegających się z kilku kalenic lub naroży stosuje się łączniki – proste dwustronne, trójniki lub czworniki. Mogą one mieć różne kształty, a nawet zdobienia w postaci figurek lub wieżyczek. Dachówki wentylacyjne są tak ukształtowane, żeby umożliwiały przewietrzanie
pokrycia od spodu, co zapobiega przegrzewaniu oraz gromadzeniu się tam pary wodnej i wilgoci. Dachówki zakład-kowe są z jednej strony mocniej wygięte ku górze, a karpiówki mają uformowane spłaszczenia lub żłobienia, przez które powietrze dostaje się pod pokrycie. Zamiast karpiówek wentylacyjnych można ułożyć zwykłe, ale w taki sposób, aby ich dolna krawędź była lekko uniesiona

- przez powstałą szczelinę powietrze dostanie się pod pokrycie.
Dachówki wentylacyjne stosuje się zawsze nad oknami dachowymi, kominami, przy mocno ściętych narożach. Są konieczne również na długich połaciach, kiedy wlot przy okapie nie wystarcza do prawidłowej cyrkulacji powietrza pod pokryciem. Ogólne wytyczne każą przyjmować jedną dachówkę wentylacyjną na 13 m2. W przypadku dachów dłuższych niż 4,5 m układa się je wzdłuż kalenicy w trzecim rzędzie od góry, a powyżej 7 m stosuje się jeszcze drugi rząd
w środkowej części. Na krótkich prostych fragmentach połaci, z których nie wystają elementy konstrukcyjne ani okna, dodatkowa wentylacja nie jest potrzebna

- powietrze dostaje się pod pokrycie przyokapie i ucieka na zewnątrz w kalenicy. Dachówki z uchwytem pod stopień kominiarski są mocniejsze od zwykłych. Pod wąskie stopnie (około 13 cm) wystarcza pojedyncza dachówka, szersze muszą opierać się na dwóch ułożonych obok siebie albo rozdzielonych elementami prostymi. Dachówki mocuje się specjalnymi śrubami do łat dostarczanych w komplecie.

Ręcznie formowane elementy

admin — Wed, 03 Oct 2012 11:59:05 +0000

Ręcznie formowane elementy są drobniejsze, zatem zużywa się ich średnio o 18-25 więcej, a metr kwadratowy pokrycia waży nawet 75 kg. Karpiówki można układać na dachach o nachyleniu od 30°, przy mniejszym trzeba stosować poszycie odporne na wodę. Graniczna wartość kąta nachylenia to 10°. Dachówki zakładkowe mają na krawędziach wyżłobione zamki zwane też zaczepami. Wzdłuż jednego boku i na górze znajdują się one na powierzchni licowej, a
wzdłuż drugiego boku i na dole – na spodzie dachówki. Dzięki temu elementy, zachodząc na siebie, zahaczają o wypukłości, tworząc połączenie zakładkowe – szczelne, a jednocześnie ruchome, umożliwiające pracę pokrycia. Niektóre dachówki mają z jednej strony kilka zamków, wtedy łatwo regulować szerokość zakładów, zaczepiając dachówkę w zależności od rozstawu łat o pierwszy lub kolejne zamki. Dzięki temu można optymalnie dobrać
rozstaw łat i szerokość krycia do wymiarów dachu. Są też dachówki wyposażone w zamki tylko z boków
zwane przesuwnymi. Są one wygodne na przykład podczas napraw albo czyszczenia komina. Wystarczy uderzyć dolną krawędź, aby dachówka wsunęła się pod leżącą wyżej, odsłaniając łatę, na której można wygodnie stanąć. Dachówki zakładkowe są bardzo popularne i to wśród nich pojawia się najwięcej nowych wzorów i usprawnień. Jak na pokrycia ceramiczne są dość lekkie -Im2 waży 40-60 kg w przypadku dachówek o małych wymiarach, a ułożony z
elementów wielkoformatowych o szerokich zamkach – zaledwie 30 kg. Do jego przekrycia potrzeba od sześciu do 20 sztuk. Dachówki mają szerokość 23,7-37,7 cm i długość 40,5-59,5 cm. Mogą być proste lub żłobione, tłoczone w fale wysokie, niskie, a nawet imitujące tradycyjne rodzaje pokryć – typu mnich-mniszka albo esówka. Dachówki zakładkowe można bez spełniania dodatkowych wymagań układać na dachach o nachyleniu od 22°. Graniczna wartość nachylenia (wymaga wodoszczelnego poszycia) to zazwyczaj 10°, choć niektóre dachówki można stosować nawet na dachach prawie płaskich – o nachyleniu 70°. Pokrycie typu mnich-mniszka, jedno z najcięższych, składa się z par elementów.

Mniszki mocuje się w warstwie dolnej w formie korytek, a na górze układa się z przesunięciem garby z mnichów. Każdy element musi być przymocowany klamrami lub drutami do łat, co często zniechęca wykonawców, bo mon-taż zajmuje dużo czasu. Mniszki są nieco krótsze i szersze od mnichów – mają długość 41-45 cm (mnichy 42-45,5 cm) i szerokość 18,5-22,2 cm (mnichy 14–15,5 cm). Do przekrycia 1 m2 połaci potrzeba od 12 do 16 par, co daje
ciężar 54-66 kg. Pokrycie jest bardzo szczelne, a dzięki uniesieniu górnych elementów samo się wentyluje. Ze względu na dużą popularność na terenach śródziemnomorskich kojarzy się z tamtejszą architekturą, ale oczywiście nie jest do niej przypisane. Dachówki mnich-mniszka układa się na dachach o nachyleniu od 40°, a przy spełnieniu warunków szczelności poszycia od 34°.

Esówki (holenderki) mają poprzeczny przekrój przypominający literę S. Przypominają dachówki zakładkowe, ale nie mają zamków. Ich wymiary są zbliżone do średnich dachówek zakładkowych – szerokość 22-26,5 cm, długość 40–43,5 cm. Na 1 m2 zużywa się około 16 szt, pokrycie waży mniej więcej 48 kg. Minimalne nachylenie dachu to 40°.

Poprawne rozwiązania

admin — Mon, 23 Jul 2012 07:35:44 +0000

Każdy dach musi być odpowiednio wentylowany – od tego zależy jego trwałość. Sposób wentylacji musi być dostosowany do rodzaju materiałów wykorzystanych do wstępnego krycia i do funkcji, jaką pełni poddasze. Na nieużytkowym poddaszu ocieplenie najczęściej jest układane na stropie, wtedy między nim a warstwą wstępnego krycia tworzy się naturalna przestrzeń wentylująca ocieplenie i konstrukcję dachu. Na poddaszu musi być zapewniony swobodny przepływ powietrza. Jeśli poddasze będzie miesz-kalne, izolacja termiczna musi być umiesz-czona w połaciach dachowych. Od budowy dachu i wykorzystanych materiałów zależy wówczas, czy wentylację zapewni jedna, czy dwie szczeliny. W konstrukcjach, w których wstępne krycie stanowi deskowanie pokryte papą lub folia o niskiej paroprzepuszczalności, a pokrycie jest układane na ruszcie, konieczne są dwie szczeliny – jedna między ociepleniem a wstępnym kryciem, druga między wstępnym kryciem a pokryciem. Dużo łatwiej jest wentylować dach, w którym na krokwiach zamocowano folię o wysokiej paroprzepuszczalności – tu wystarczy tylko jedna szczelina nad folią. Wielkość przekroju otworów wentylacyjnych musi stanowić:
- w okapie i na połaci dachu – co najmniej 0,2% powierzchni połaci, jednak nie mniej niż 200 cm2 na 1 m szerokości połaci;
- na kalenicy i na szczytach – 0,05% powierzchni jednej połaci.

Na poszyciu najlepiej ułożyć folię

admin — Tue, 26 Jun 2012 07:33:49 +0000

Gdyż zapewni ona ciągłą wentylację blachy i ochroni je przed zawilgoceniem. Zamiast niej można za-stosować papę, lecz nie nadaje się ona pod blachy ocynkowane i cynkowo-tytanowe. Pod gonty bitumiczne musi być sztywne poszycie z desek lub płyt OSB. Dachówki bitumiczne dobrze izolują przed wilgocią i w wielu wypadkach można je układać bezpośrednio na sztywnym poszyciu -jednak należy ułożyć pasy papy wzdłuż wszystkich krawędzi dachu i w koszach. Producenci zalecają, aby pokrywać nią całe podłoże – zwłaszcza w domach budowanych na obszarach, gdzie wieją silne wiatry. Jest ona konieczna szczególnie na poszyciu z desek przybijanych na styk oraz połaciach nachylonych pod kątem mniejszym niż 20°. Pod dachówki bitumiczne nadają się tylko specjalne folie, ale takie rozwiązanie jest mało popularne i kosztowne. Pod płyty faliste bitumiczne i wlóknocementowe najczęściej układa się ruszt, w którym łaty są rozstawione nie gęściej niż co metr. Pod rusztem należy zamocować folię wstępnego krycia. Pod naturalne pokrycia. Łupek układa się na pełnym deskowaniu pokrytym papą lub folią. Pokrycie z trzciny można montować na sztywnym poszyciu wykończonym papą i do rusztu mocowanego na folii. Gonty mocuje się przeważnie do sztywnego poszycia. Wióry można montować do deskowania pokrytego papą lub do rusztu mocowanego na folii wstępnego krycia.

Folie z odblaskiem

admin — Fri, 06 Apr 2012 07:23:56 +0000

Folie z metalizowaną spodnią stroną wykonane są z poliestrów i polimerów (polietylenu lub polipropylenu) połączonych w elastyczne warstwy. Za właściwości refleksyjne odpowiada wierzchnia warstwa metalizowana albo powłoką aluminiowa osłonięta warstwą poliestrową chroniącą aluminium przed utlenianiem się. 0 wytrzymałości folii na rozrywanie i rozdarcie na gwoździu decyduje zbrojenie – im jest go więcej, tym folia mocniejsza. W stopniu zbrojenia ła-two się zorientować, porównując gramaturę – zawiera się ona w przedziale 90-180 g/m2 i im jest wyższa, tym folia mocniejsza. Najczęściej aluminium umieszcza się na foliach paroizolacyjnych, czyli tych układanych od strony poddasza. Promieniowanie cieplne w mniejszym stopniu przenika wówczas do konstrukcji dachu i na zewnątrz, bo w znacznej części jest odbijane |nawet do 90%). Część odbitego promieniowania jest oddawana do pomieszczenia, a część ogrzewa powietrze znajdujące się w szczelinie. Dzięki temu zwiększa się jej opór cieplny (dwu-, a nawet trzykrotnie), a więc cala połać dachowa ma korzystniejszy współczynnik przenikania ciepła. Folie paroprzepuszczalne z warstwą refleksu stosuje się rzadziej, nie doceniając ich właściwości, bo nie przeliczają się one bezpośrednio na obniżenie kosztów ogrzewania – ich głównym zadaniem jest bowiem ochrona przed nadmiernym nagrzewaniem dachu,a przez to i poddasza. Aluminium odbija część promie-niowania, jakie dostaje się latem pod pokrycie dachowe |50-85%).

Folia sprawdza się zwłaszcza pod pokryciami, które łatwo się nagrzewają, np. blachodachówką – jej temperatura osiąga latem ponad 800DC. Przy zastosowaniu na prawidłowo ocieplonej połaci tradycyjnej folii dachowej temperatura pod dachem sięga 600°C, a folia z odblaskiem pozwala ograniczyć ją do około 400°C. Dzięki temu poprawia się komfort użytkowania poddasza. Aby uzyskać optymalny efekt izolacyjny, warto zastosować oba rodzaje folii, tworząc kompletny system ochrony poddasza.
Sposób układania
Powłoka aluminiowa zawsze musi się znajdować od strony pomieszczeń i nie może się z niczym stykać, bo wówczas nagrzewa się, zamiast odbijać promieniowanie. Dlatego między niskoemisyjną stroną folii a kolejnymi warstwami należy zostawić nie-wentylowaną szczelinę.
Folia nie może obwisać między krokwiami, bo będzie się stykać z ociepleniem lub okładziną skosów. Nie może być również zbyt napięta, bo to uniemożliwi odkształcenia pod wpływem zmian temperatury. Folię paroprzepuszczalną rozwija się najczęściej prostopadle do krokwi. By zapewnić odpowiednią szczelinę między nią a ociepleniem, mocuje się ją zszyw-kami do rusztu z lat biegnących wzdłuż krokwi.

Folii nie można układać na deskowaniu, chyba że wykona się na nim ruszt zapewniający dystans. Folię paroizolacyjną trudniej jest ułożyć, bo na skosach poddasza trzeba zrobić podwójny ruszt z profili stalowych. Inaczej w połaci nie zmieści się materiał ociepleniowy wystarczającej grubości. Pierwszy ruszt mocowany do krokwi służy do przytrzymania dodatkowej warstwy ocieplenia, a dopiero skręcony z nim drugi jest podłożem dla okładziny z płyt. Takie zdystansowanie ma na celu zapewnienie ciągłej szczeliny między folią paroizolacyjną a okładziną. Poszczególne arkusze folii należy łączyć z zachowaniem odpowiednich zakładów (zawsze znajdujących się na krokwiach). Przy montażu prostopadłym do krokwi mini-malna szerokość zakładów to 15 cm, a jeśli układa się folię równolegle (choć nie jest to rozwiązanie zalecane) – przynajmniej 20 cm. Styki i wywinięcia przy otworach powinno się uszczelnić specjalną aluminiową taśmą klejącą, jedno- lub dwustronną. Wszystkie nieszczelności zakleja się jednostronną aluminiową taśmą odpowiedniego rodzaju. Pracuje ona termicznie razem z folią i oba materiały powinny do siebie pasować. W miejscach zszywek mocujących folię do krokwi lub lat nie trzeba stosować dodatkowej osłony, bo ich wpływ na szczelność jest minimalny. Jeśli jednak fragment przybitej folii wyrwie się razem ze zszywkami i przymocuje ponownie, to powstałe mi-krorozdarcia powinno się zabezpieczyć taśmą.