XPS – czyli polistyren ekstrudowany. Materiał ten (o bardzo obniżonej nasiąkliwości, do bezpośredniego kontaktu z gruntem) jest produkowany z tych samych surowców co styropian. Jest więc tak samo wrażliwy na rozpuszczalniki organiczne. Natomiast bezpośredni kontakt z papami zupełnie mu nie szkodzi.

Pianka PIR. To odmiana pianek poliuretanowych o charakterystycznej budowie chemicznej z pierścieniowymi wiązaniami poliizocyjanurowymi. Zapewniają one podwyższoną odporność temperaturową i obniżenie stopnia palności materiału. Termoizolacja z pianek PIR ma bardzo dobry współczynnik przenikania ciepła i jest niewrażliwa na rozpuszczalniki organiczne. Również kontakt z papami asfaltowymi w żaden sposób nie wpływa na jej trwałość.

Wełna mineralna. Kontakt pap asfaltowych z płytami wełny mineralnej niczym nie grozi. Papę należy mocować do płyt mechanicznie specjalnymi łącznikami. Dostępne są też płyty z twardej wełny mineralnej fabrycznie przygotowane przez nałożenie na nie warstwy asfaltu do bezpośredniego zgrzewania z papą.

W niezależnych instytutach badawczych przeprowadzane są doświadczenia mające na celu sprawdzenie, czy pokrycie dachowe nie przyczyni się do rozprzestrzeniania się pożaru. Badane pokrycie pomyślnie przechodzi próbę, gdy ogień pochodzący z podpalonego na nim pojemnika z wełną drzewną (w ilości 0,6 kg) poczynił tylko miejscowe szkody i samoczynnie zgasł po 30 minutach od podpalenia.

Dla własnego bezpieczeństwa zawsze należy się upewnić, czy pokrycie zaprojektowane na dachu płaskim ma odpowiednią Klasyfikację Odporności Dachu na ogień zewnętrzny. W celu uodpornienia pokryć papowych na działanie płomieni producenci dodają do asfaltu retardanty, czyli związki chemiczne opóźniające palenie.